“یک مستند محض” – فرمانده در دل آتش از میانه دوربین – نگاهی به مستند فرمانده و آتش

“آتش و فرمانده” یک مستند محض است. بدون هیچ اغراق و بزرگ نمایی در موضوع یا حرف زائد و اضافی در تصویر. همان طور که هست حرفش را می زند. رک و بی تعارف. صریح و روشن و سر راست به سراغ واقعیتی می رود که اتفاقا لازم است در مورد آن چیزهایی بدانیم.

بدانیم و بیندیشیم: پاک کردن زمین خون می خواهد! “محمد مهدی بهرامی نژاد” همان طور که درون روایتش “ابوفضه” را در حال هدایت نیروهای خود در گردان “سیدالشهدا” و برنامه ریزی ماشین جنگی ذهنش به تماشا می گذارد به همان گونه وسط آن معرکه ی آتش و خون خودش هم با تمام وجود می داند که لنز دوربینش را کجا بچرخاند و ترس و احتیاط و جانِ شیرین خواهی او را مردد و متوقف و غافلگیر نکند.

 او دقیقا فهمیده است که چه می خواهد و چه باید انجام بدهد و هر چیز را در چه جا و مکانی به طرز حساب شدهای بگذارد. مثل یک مجاهد پردل و کارکشته تصاویرش را با شجاعت و جسارت شکار می کند و درست مثل همان فرمانده با طرح و برنامه عراقیِ اثرش که نگران حرم اهل البیت، نیروهای تحت امر و خاک کشورش است برای پلان هایش نقشه، دستورالعمل و تدبیر دارد. او درک می کند که کندروی در حرکت باعث شهادت سکانس های بیشتری در پیچ و خم تاریخ خواهد شد.

او در یک صحنه تاثیرگذار و قوی پشت دوربین خود و کنار مبارزان حشد الشعبی می نشیند و صدای حزین و دلنشین روضه مافوقشان را که در سکوت و تامل گرداگردش به او گوش می سپارند ماهرانه روی تصاویری از سربازانی که زخمی شده اند، نماز می خوانند، تیراندازی می کنند و حتی نیزارهای سبز، مثل نسیمی ملایم می پیچاند و پیوند می زند تا همان طور که به بیننده دلگرمی و آرامش می دهد ناخودآگاه او را به سمت و سوی شهادت ابوفضه هم پیش ببرد.

سلاح دوربین برای گزارش فتح تاریخ

 او تمام مسیر جبهه ی نبرد را همراه رزمندگان عراقی جلو می رود تا انگار با سلاح برنده و کارگری که در دست دارد، دوربین، این گوشه از تاریخ را فتح کند و افتخار آن را برای همیشه برای ابوفضه ی شهید نگه دارد.

او ما را به متن یک جنگ واقعی با تمام مخاطرات و فراز و نشیب هایش وارد می کند و حتی همراه نیروهای گردان سیدالشهدا به درون خانه های رهاشده از داعش می کشاند تا با تعلیقی به جا و فکر شده به طور دقیقی نشانمان دهد که ابوفضه فرمانده ای که به راحتی پا پس نمی کشد در کجا و چگونه در هنگام پاکسازی آن ها، نه زخمی برای هدیه به صاحب الزمان که تکه های بدنش را پیشکش می دهد.

و این چنین است که آتش و فرمانده نمای جامع و کاملی از سرداری مومن، شجاع، با درایت، دلسوز، خستگی ناپذیر و فداکار و “آن چه مجاهدان بهتر می دانند” با ریتمی منصفانه را در برابر نگاه جست و جو گران یک برهه ی زمانی و مکانی خاص به تماشا می گذارد.

در حالی که صحنه ها آن مدام در حرکت و تکاپویند و موسیقی اش در پشت خاکریز هماهنگی تا هر جا که لازم باشد به آهستگی یا کوبندگی در نهایت کمال سر برآورد و سازگارا بر دل تماشاچیان بنشیند. درست همان قدر خوب که ابوفضه در ساخته ی محمد مهدی بهرامی نژاد.

محبوبه سادات رضوی نیا

جهت تماشای مستندهایی با موضوع مدافعان حرم بر این لینک کلیک کنید

منتخب سردبیر

هشتک‌های منتخب

یک دیدگاه

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید