«دیوانگی»؛ در ستایش دانشگاه ستیزی

به گزارش سایت راه نوشت، مستند «دیوانگی» را باید در دسته مستندهای مشاهده‌ای قرار داد؛ داستان تکراری نوجوانان محصلی که با وجود دوندگی بسیار و عبور از سد کنکور، وقتی روی صندلی های دانشگاه آزوهایشان می نشینند، به جای احساس شعف و شادمانی، تصور می کنند وارد یک دبیرستان بزرگ شده اند که صرفاً محل آموزش و مهارت نیست و راه را اشتباه آمده اند.

«دیوانگی» یک مستند خوب دانشگاه ستیز است؛ نحوه پرداخت و تصویربرداری متفاوت و شیوه بیان مدرن و آشنای «دیوانگی» آنقدر جذاب است که در میانه های آن دلتان می خواهد دانشگاه را رها کنید و دنبال چیزی بروید که رویایش را در سر می پرورانید.

«دیوانگی» تولید شده تا نگرش ها را تغییر دهد؛ «دیوانگی» را جوانانی ساخته اند که شاید در برهه ای از زمان اسیر هیجانات کاذب ورود به دانشگاه های نامدار شده اند و اکنون برای توقف هم قطارهایشان تلاش می کنند.

شخصیت اصلی فیلم که تمام اتفاقات داستان حول او می چرخد، به درستی تعیین هدف و خودشناسی را آموزش می دهد تا راه هایی که پیش روی همه جوانان این دوره و زمانه قرار گرفته است را معرفی و آسیب شناسی کند.

«دیوانگی» نحوه رویارویی با مسأله را نمایش می دهد و در کنار تبلیغ ظریف از مجموعه های همکار، راه حل های موردنیاز را از طریق دیالوگ به مخاطب القا می کند.

این اثر شیوه آموزش و تحصیل را در کشور به چالش می کشد و در ادامه برای حقانیت آن سراغ آدم هایی می رود که بر این ادعا صحه می گذارند؛ از شاعر و روزنامه نگار و مهندس برق گرفته تا کارآفرین هایی که برای گذران زندگی به شیوه های جدید کسب و کار روی آورده اند.

اگر تمایل دارید بدانید در «دیوانگی» چه چیزی از مقابل چشمانتان می گذرد، مصرع معروف مولانا را به خاطر بیاورید که گفته است «از کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود؟!»

تماشای مستند دیوانگی در این لینک

منتخب سردبیر

هشتک‌های منتخب

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید